Top

Twitter

18-07-2016 05:47

Mendepani persempadanan semula

MENURUT Bersih 2.0, 118,774 pengundi telah dipindahkan kawasan Dun mereka. Daripada jumlah tersebut, lebih 40,000 melibatkan pemindahan kawasan Parlimen. Tetapi, alamat mereka tidak berubah.

Ini berlaku akibat 'pembetulan lokaliti' yang dijalankan Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) baru-baru ini.

Memandangkan kes ini serius, maka, pada 1 Julai 2016, saya menyertai pimpinan Pakatan Harapan, Pas dan PSM serta aktivis-aktivis NGO yang diketuai Naib Presiden Keadilan, Nurul Izzah Anwar dan Pengerusi Bersih 2.0, Maria Chin Abdullah ke ibu pejabat SPR di Putrajaya menghantar memorandum mendesak SPR memberi penjelasan mengapa ini berlaku.  

Jumlah pengundi yang dipindahkan itu besar dan boleh memberi kesan terhadap keputusan pilihan raya.

Contoh pemindahan dari Dun ke Dun ialah: dari N13 Sungai Abong (P145 Bakri) ke N12 Bentayan (P145 Bakri): 6,322 pengundi; dari N07 Batang Kali (P94 Hulu Selangor) ke N06 Kuala Kubu Baharu (P94 Hulu Selangor): 5,590 pengundi; dan dari N03 Pemanis (P141 Sekijang) ke N02 Jementah (P140 Segamat): 2,448 pengundi.

Contoh pemindahan dari Parlimen ke Parlimen ialah: dari P191 Kalabakan ke P190 Tawau: 2,742 pengundi; dari P141 Sekijang ke P140 Segamat: 2,694 pengundi; dan dari P107 Subang ke P108 Shah Alam: 1,937 pengundi.

Pembetulan lokaliti ini telah merubah jumlah pengundi dan sempadan kawasan-kawasan Dun/Parlimen. Tindakan ini bertentangan dengan Perlembagaan Persekutuan, kerana ia umpama melakukan persempadanan-semula yang memerlukan kelulusan Parlimen.

Ia akan menyebabkan pengundi yang terlibat keliru pada hari mengundi kerana daerah mengundinya telah berubah. Ia menyusahkan wakil-wakil rakyat dan ahli-ahli majlis PBT dalam menjalankan tugasannya.

Memorandum kami itu mendesak SPR: menjelaskan alasan-alasan spesifik mengenai pemindahan tersebut, supaya pengundi dapat menilainya; dan memindahkan-semula pengundi yang terlibat ke kawasan-kawasan Dun/Parlimen mereka yang asal.

Hari berikutnya, saya menghadiri Seminar Persiapan Persempadanan semula yang dianjur bersama oleh Majlis Peguam dan Tindak Malaysia.

Seminar itu menjadikan persempadanan semula Sarawak pada 2015 sebagai kajian kes. Persempadanan semula itu telah menambah jumlah kawasan Dun daripada 71 kepada 82. Satu saman telah dibuat terhadap SPR di mahkamah tinggi oleh sekumpulan pengundi yang tidak berpuas hati dengan cara persempadanan semula itu dilaksanakan. Malangnya, saman itu ditolak Mahkamah Persekutuan. Persempadanan semula itu akhirnya diluluskan oleh Parlimen yang dikuasai BN.

Menurut Ahli Jawatankuasa Majlis Peguam, Roger Chan Weng Keng, matlamat seminar itu ialah untuk menyediakan rakyat/pengundi dalam menghadapi proses persempadanan semula yang akan datang, iaitu, dengan belajar daripada kes Sarawak, supaya sekiranya perlu dibuat bantahan atau saman, maka, kali ini, ia akan berjaya.

Mengapakah rakyat/pengundi perlu bersedia dan berpartisipasi dalam proses persempadanan-semula? Kerana kita ingin memastikan yang ia berjalan dengan betul.

Masalahnya ialah kerana BN telah beberapa kali meminda peruntukan-peruntukan Perlembagaan Persekutuan yang berkaitan dengan persempadanan semula yang menyebabkan berlakunya salah pembahagian (malapportionment) dan gerimander (gerrymandering) secara berleluasa dan memihak kepada BN.

Satu lagi masalah ialah kerana keyakinan rakyat terhadap SPR semakin merosot. Menurut Merdeka Center, pada 2008, 77 peratus rakyat berpuas hati dengan kerja SPR. Pada 2012, ia 51 peratus sahaja. Dari segi penyelewengan dalam pilihan raya pula, pada 2008, 36 peratus rakyat menganggap penyelewengan berlaku. Pada 2012, ia meningkat kepada 49 peratus.

Oleh itu, adalah amat mustahak untuk kita memainkan peranan aktif dalam proses persempadanan semula. Dan sekiranya persempadanan semula tidak berlaku menjelang PRU14, maka, kita harus sedar bahawa “pembetulan lokaliti” oleh SPR adalah sebenarnya persempadanan semula melalui pintu belakang yang akan menjejaskan keputusan PRU14. 

http://www.sinarharian.com.my/kolumnis/saifuddin-abdullah/mendepani-persempadanan-semula-1.542298

23-06-2016 05:46

Don't blame high number of jobless Bumi grads on Chinese

PETALING JAYA: The employability of graduates, including Bumiputera graduates, ultimately depends on their qualifications, former Deputy Higher Education Minister Saifuddin Abdullah said.

Therefore, he said, people should avoid making sweeping statements such as a high number of Bumiputera graduates from public universities are jobless because “the Chinese prefer to hire Chinese graduates”.

Instead, he said, Bumiputera graduates from public universities should be encouraged to get internationally accredited qualifications.

An engineering graduate, for instance, should strive to get the Ir professional qualification.

“The real issue is about the qualifications and employability of graduates. This is the way to solve the problem. Not by using the race equation,” he told FMT.

The former Umno deputy minister was asked to comment on Perkasa President Ibrahim Ali’s view that Chinese firms in the private sector preferred to hire Chinese staff. Ibrahim said employers who cited the poor command of English as a reason for not hiring Bumiputeras who graduate from local public universities were just using it as an excuse.

Saifuddin said research done by Universiti Malaya professor, Lee Hock Aun did show there were Chinese-owned companies that preferred Chinese graduates over Bumiputeras.

“But I don’t think a person should make a sweeping statement such as the one made by Ibrahim. The issue is quite complex. For instance, there are also Bumiputeras who prefer not to work in Chinese-owned companies. In this case, you can’t say the company does not want to hire Bumiputeras.”

Saifuddin pointed out that the nation needed to look at ways to improve the employability of Bumiputera graduates.

“But the job market is becoming competitive. Companies, especially international ones, need students to have an internationally accredited qualification.

“Some Bumiputera students do not want to continue or go further to get a professional qualification, either because they are complacent, or, in the context of international papers, they are concerned that they may not be able to handle it well because of their weak command of English.”

Saifuddin added that in some specific areas, English played a vital role.

He agreed with former UM Vice-Chancellor Ghauth Jasmon’s statement that 80 per cent of the 400,000 jobless public university graduates were Bumiputeras.

Ghauth had said that he had received a lot of resistance from students and lecturers when he tried to introduce extra English classes and asked lecturers to submit their research papers to International Scientific Indexing (ISI) journals as these were in English. He said he was accused of abandoning the Malay language and there were petitions to remove him from UM.

Saifuddin said there was much truth in what Ghauth had said as the former VC had tried very hard to improve the students’ English proficiency.

“Also his efforts on UM’s ratings in terms of research at the international level. But, my take is, he was misunderstood by many. That is unfortunate.”

He said the Higher Education Ministry had been trying hard to improve English among students.

“But in some cases, especially for the professional courses, I am informed by employers, especially international companies, that we must do more. That is why, for example, in some centres that offer ACCA accounting courses, public universities require students to attend English classes while they do the ACCA.”



http://www.freemalaysiatoday.com/category/nation/2016/06/23/dont-blame-high-number-of-jobless-bumi-grads-on-chinese/

20-06-2016 05:42

Pastikan urbanisasi mampan

DARI semasa ke semasa, masyarakat antarabangsa menggubal dasar yang bernas bagi menjadikan dunia ini lebih baik. Kerajaan Persekutuan mendakwa bahawa Malaysia memainkan peranan aktif. Satu masa dulu, peranan kita diiktiraf. Tetapi, hari ini ia berkurangan.

Peranan kita tidak terhad pada penglibatan menteri-menteri atau pegawai-pegawai di mesyuarat-mesyuarat inter-kerajaan sahaja. Dunia semakin menuntut partisipasi semua pihak, termasuk sektor perniagaan dan masyarakat sivil. Tetapi kerajaan kurang mengalu-alukan partisipasi pihak lain. Ini mesti diubah.

Saya menyatakan perkara ini berdasarkan pengalaman dan dalam konteks Sustainable Development Goals 2030– SDG (Matlamat Pembangunan Mampan 2030) yang diluluskan PBB pada 2015. SDG menggantikan Millennium Development Goals 2015– MDG (Matlamat Pembangunan Milenium 2015).

SDG meminta semua negara supaya melaksanakan 17 Objektif, yang menurut Setiausaha Agung PBB, Ban Ki-Moon, “adalah visi bersama buat kemanusiaan… satu senarai perkara yang perlu dilakukan untuk manusia dan planet, dan satu pelan untuk kejayaan.''

Pengalaman melaksanakan MDG menunjukkan bahawa kejayaannya bergantung pada kerjasama semua pihak, dengan peranan penting penggerak-penggerak yang terdekat dengan rakyat, iaitu bandar/bandar raya dan kerajaan tempatan.

Menurut World Cities Report 2016 (UN Habitat), 54% penduduk dunia (70% pada 2050) dan 80% KDNK global adalah di bandar/bandar raya.

Tetapi, pertumbuhan bandar/bandar raya hari ini diliputi budaya keuntungan jangka pendek dan amalan-amalan penggunaan dan pengeluaran yang tidak mampan. Akibatnya, 75% bandar/bandar raya dunia berhadapan masalah kesenjangan pendapatan yang lebih lebar daripada dua dekad lalu.

Sebab itulah SDG mendedikasikan Objektif 11 buat bandar/bandar raya, iaitu “menjadikan bandar/bandar raya inklusif, selamat, kuat dan mampan.''

Bandar/bandar raya dan kerajaan tempatan mampu mencipta kekayaan, pekerjaan dan kemajuan. Justeru, ia berpotensi menjayakan SDG, iaitu melalui tindakan, kepimpinan dan kerjasama tempatan.  

Inilah latar belakang 'Forum Antarabangsa tentang Dasar Urban untuk SDG' anjuran Kerajaan Metropolitan Seoul, CityNet dan Suruhanjaya Ekonomi dan Sosial Asia Pasifik PBB (ESCAP), di Seoul, pada 8-10 Jun 2016.

Ia telah membincangkan peranan bandar/bandar raya dan kerajaan tempatan dalam urbanisasi yang mampan selaras dengan Objektif 11 dan objektif-objektif SDG yang lain.

Forum ini telah meluluskan 'Resolusi Seoul tentang Dasar Urban untuk SDG,' yang mengandungi lima prinsip pelaksanaan dasar-dasar pembangunan mampan untuk bandar/bandar raya, iaitu: kepimpinan kerajaan tempatan dan perancangan bersepadu; partisipasi rakyat sebagai nadi pembangunan mampan; perancangan bernas untuk pembangunan mampan dan inklusif; rakan kongsi pelbagai peringkat; dan perkongsian ilmu sesama bandar/bandar raya.

Resolusi ini akan dipanjangkan kepada Persidangan Perumahan dan Pembangunan Urban yang Mampan PBB (Habitat III) di Quito, Ecuador, pada Oktober 2016.

Habitat III dijangka meluluskan 'Agenda Baru Urban' dengan satu anjakan paradigma. Antara lain, ia dijangka menyentuh soal-soal akses saksama terhadap frasarana fizikal dan sosial, kebudayaan dan keselamatan, memperkasa partisipasi rakyat, ekonomi inklusif dan mampan, berdaya perniagaan dan pekerjaan, dan menangani bencana dan alam sekitar.

Di peringkat nasional, sementara Unit Perancang Ekonomi mengetuai pelaksanaan SDG di peringkat kerajaan, Pakatan Harapan akan memainkan peranan dalam memastikan dan memperkasa partisipasi rakyat dalam perancangan, pelaksanaan, pemantauan dan penilaiannya.

Antaranya ialah penubuhan Kaukus Ahli Parlimen tentang SDG. Di Pulau Pinang dan Selangor, kami akan mengetuai pelaksanaannya di peringkat kerajaan negeri dan kerajaan tempatan. Elemen-elemennya telah pun dimulakan.

Contohnya, Ketua Menteri Pulau Pinang Lim Guan Eng menggalakkan Majlis Perbandaran Seberang Jaya melaksanakan Belanjawan Partisipatif, manakala Menteri Besar Selangor Datuk Seri Mohd Azmin Ali mahu kerajaan-kerajaan tempatan membangunkan smart city. Institut Darul Ehsan (badan pemikir kerajaan negeri Selangor) pula telah menyiapkan rancangan Reformasi Kerajaan Tempatan.

#Datuk Saifuddin Abdullah ialah Ketua Setiausaha Pakatan Harapan dan bekas Timbalan Menteri Pengajian Tinggi. Beliau aktif di Twitter: @saifuddinabd.

http://www.sinarharian.com.my/mobile/kolumnis/saifuddin-abdullah/pastikan-urbanisasi-mampan-1.534105#.V2dr4GU13ho.whatsapp

07-06-2016 12:39

Pendekatan maqasid al-syariah

MAQASID al-syariah bermakna matlamat tinggi syariah. Ia meliputi keseluruhan kehidupan dan tidak terhad kepada hukuman jenayah semata-mata.

Hari ini, apa yang diperlukan ialah membangun kerangka bagaimana kita dapat bekerjasama dengan harmoni membina Malaysia yang lebih baik. Kerangka yang telah dipilih ialah demokrasi, yang integral dalam Islam. Kita mesti menjayakannya.

Inilah tanggapan saya menyertai “Seminar Kebangsaan Maqasid al-Shari’ah dan Fiqh Demokrasi” anjuran Institut Darul Ehsan (IDE), pada 28 Mei lalu. Ia dirasmikan Naib Canselor Universiti Selangor Prof Datuk Dr Muhamad Redzuan Othman.

Perbincangannya dimulakan dengan ucaptama Prof Dr ‘Abdul Rahman al-Kailani, antara tokoh maqasid al-syariah kontemporari. Beliau membentangkan lima elemen utama maqasid al-syariah: perubahan, tamadun, prioriti, shura dan rahmat buat semua.

Penggulungannya dilakukan Pengerusi IDE Datuk Dr Siddiq Fadzil. Dengan pendekatannya – manhaj malazi (pendekatan Malaysia), beliau mengutarakan, antaranya, kepentingan, nilai, kepentingan awam, kebebasan dan keadilan dalam maqasid al-syariah, yang saya rujuki untuk sebahagian besar rencana ini.

Maqasid al-syariah amat penting bagi menangani pelbagai isu dengan menyediakan jawapan yang sesuai dengan Realiti Baru. Perlu ijtihad dan cara berfikir baru. Sambil berpegang pada akar tradisi, ia perlu melakukan anjakan paradigma daripada teori kepada aplikasi dalam seluruh spektrum kehidupan.

Maqasid al-syariah terumus dalam memelihara “lima kepentingan” kehidupan: agama, nyawa/jiwa, akal, keturunan dan harta. Hakikatnya, ia adalah nilai-nilai universal yang diakui semua agama dan kebudayaan. Nilai-nilai yang dikongsi ini dapat menjadi katalis kerjasama kemanusiaan yang inklusif dan sejagat.

Premis maqasid al-syariah adalah kepentingan rakyat. Politik Islam mestilah berorientasi-rakyat. Ia tidak terhad kepada umat Islam sahaja. Kerana Islam rahmat untuk semua (Muslim dan bukan-Muslim). Pimpinan Islam mesti berbakti buat semua dan tidak diskriminatif. Islam mementingkan hidup-bersama, persefahaman dan kerjasama. Piagam Madinah adalah contoh terbaik bagaimana politik Islam dipraktikkan atas landasan persamaan hak dan tanggungjawab semua rakyat (Muslim dan bukan Muslim).

Kepentingan rakyat perlu dikenal pasti dengan kaedah tertentu. Tidak boleh secara unilateral oleh sesiapapun. Ia mesti berdasarkan kebebasan, termasuk kebebasan bersuara dan membuat keputusan. Kerana Islam meraikan kebebasan, termasuk dalam hal beragama.

Justeru, undang-undang dan dasar-dasar mesti ditentukan oleh rakyat secara demokratik. Pentadbiran autokratik, kronisme, nepotisme, rasisme, dan kepentingan politik atau individu adalah bertentangan dengan kepentingan rakyat. Pimpinan Islam seharusnya menjuarai perjuangan kebebasan, perubahan, pendemokrasian dan reformasi.

Keadilan adalah premium. Ia mesti ditegakkan semua. Bagi mereka yang diamanahkan kuasa, maka, tanggungjawabnya adalah lebih. Dan ia mesti ditegakkan setiap masa.

Bagi syariah secara khusus, menurut Jasser Auda, maqasid al-syariah menyediakan jawapan-jawapan bagi persoalan-persoalan seperti mengapakah zakat termasuk dalam Rukun Islam? Apakah manfaat puasa Ramadan? Apakah hubungan hak asasi manusia dengan syariah? Bagaimana syariah membantu pembangunan dan tamadun?

Matlamat syariah adalah keadilan. Ia tidak terhad hanya kepada teks/akta semata-mata. Ia meliputi keseluruhan pelaksanaannya: draf, pentadbiran, siasatan, pengadilan, keputusan, hukuman dan bagaimana hukuman dijalankan. Ia mengambil kira persediaan dan kepentingan rakyat, prioriti dan tahap-tahap pelaksanaan.

Bagi Auda, pendekatan maqasid membawa isu-isu perundangan ke peringkat falsafah yang lebih tinggi, lalu mengatasi perbezaan-perbezaan politik dan mazhab-mazhab, dan menggalakkan rekonsilisasi dan wujud-bersama yang harmoni, dan (saya tambah): melihat undang-undang sivil dan syariah Malaysia dengan cara yang lebih baik.

“Syariah adalah berdasarkan kebijaksanaan dan pencapaian kebajikan manusia di dunia dan akhirat. Syariah adalah tentang keadilan, rahmat, kebijaksanaan dan kebaikan. Justeru, apa-apa yang menggantikan keadilan dengan ketidakadilan, rahmat dengan sebaliknya, kebaikan dengan kejahatan, atau kebijaksanaan dengan kebodohan, ia bukannya syariah, walaupun didakwa demikian oleh sesetengah tafsiran” – ibn al-Qayyim.

25-04-2016 17:26

Integriti masih ada harapan

DATUK Seri Nazir Razak kini sedang bercuti sukarela daripada jawatannya sebagai Pengerusi Kumpulan CIMB Holdings Bhd dan Pengarah Bank CIMB Bhd, iaitu sehingga selesai penilaian aktiviti-aktiviti perbankan yang melibatkan akaun peribadinya. Ini ekoran penglibatannya membantu abangnya Perdana Menteri Najib Razak mengagihkan dana politik berjumlah RM27.5 juta semasa PRU 2013.

Nazir menganggap dana tersebut tidak melibatkan apa-apa yang bersalahan dengan undang-undang, dan penglibatannya tidak menyalahgunakan jawatannya sebagai CEO CIMB pada masa itu, atau menyalahgunakan sumber-sumber CIMB. Bagaimanapun, beliau menyesali akan penglibatannya itu.  

Beliau telah menjelaskan segala-galanya kepada lembaga CIMB. Lembaga itu melantik Ernst & Young sebagai auditor luar. Menurut Nazir, tindakannya bercuti adalah sebagai langkah tambahan bagi memastikan integriti sepenuhnya dalam proses penilaian tersebut, yang dijangka selesai dalam beberapa minggu ini.

Apa yang menarik ialah, di sebalik kes ini, dalam Mesyuarat Agung CIMB pada 18 April lalu, beliau dipilih semula sebagai Pengerusi oleh para pemegang saham. Pada saya, ini melambangkan keyakinan mereka terhadapnya. Kerana beliau sentiasa menjunjung integriti dan berusaha mengaplikasi standard urus tadbir korporat yang paling tinggi dalam kerja-kerjanya.

Tetapi, Nazir dihormati bukan sahaja dalam dunia perniagaan, tetapi juga dalam kalangan masyarakat yang lebih luas. Komentar-komentarnya yang kritikal diikuti ramai. Termasuklah pendapatnya tentang 4I – integriti, inklusif, (reformasi) institusi dan inovasi.

Apabila beritanya bercuti ini menjadi viral, beliau dianggap bikin serupa cakap. Dalam suasana Malaysia sedang dihantui dua maha skandal – 1MDB dan 2.6 bilion – langkah Nazir ini memberi harapan buat integriti. Bahawa integriti belum mati.

Integriti mesti diamalkan bukan sahaja oleh ahli perniagaan, tetapi oleh semua, terutamanya ahli politik. Ini kerana politik sering dikotori oleh kronisme, nepotisme, politik wang dan rasuah.

Menurut Pelan Integriti Nasional, integriti politik ialah amalan politik yang beretika dan berasaskan prinsip-prinsip ketelusan, kebertanggungjawaban dan urus tadbir baik.

Musuh utama integriti ialah rasuah. Dalam bukunya yang terkenal, Corruption: its Nature, Causes and Functions, Dr Syed Hussein Alatas menggariskan sembilan ciri rasuah: mengkhianati kepercayaan, menyelewengkan organisasi, menenggelamkan kepentingan awam, kerahsiaan dalam kalangan pihak berkuasa, siapa yang terlibat, obligasi dan manfaat, pengaruh, justifikasi undang-undang mengaburi perbuatan rasuah dan fungsi-fungsi bertindih mereka yang terlibat.

Pada hari ini, nilai-nilai tersebut telah diterjemahkan menjadi teknologi dan peralatan yang sedia untuk digunakan. Contohnya, Rakan Kerajaan Terbuka yang meliputi sistem urus tadbir yang komprehensif berdasarkan prinsip-prinsip partisipasi, ketelusan dan kebertanggungjawaban; dan Teknologi Pengurusan Perbelanjaan yang terdiri daripada sistem e-perolehan dan e-bidaan.

Walaupun Laporan PAC tentang 1MDB telah dibentangkan di Parlimen, tetapi, masih amat sukar untuk menyatakan yang Perdana Menteri telah menegakkan integriti dan, tanpa sebarang keraguan, bebas daripada rasuah.   

Meskipun 1MDB bercerita separuh-benar, tidak mengongsi maklumat penting dan tidak menyerahkan dokumen tertentu, namun, laporan tersebut telah dapat membuktikan 1MDB melakukan kesalahan-kesalahan besar pengurusan dan bertentangan dengan prinsip-prinsip integriti, kebertanggungjawaban dan urus tadbir baik. Ia mengesahkan akan kebenaran kritik-kritik terhadap 1MDB. Ia tidak mengatakan Perdana Menteri tidak bersalah.

Pada 19 April lalu, Ahli-Ahli Parlimen pembangkang yang menganggotai PAC telah mengeluarkan kenyataan yang menggemparkan – bahawa Pengerusi PAC mengedit versi akhir laporan tersebut tanpa pengetahuan mereka, dan bahawa kandungan laporan yang diterbitkan itu ada perbezaan dengan apa yang diluluskan dalam mesyuarat PAC.

Dalam keadaan demikian, maka, ada yang membuat perbandingan di antara dua orang anak Tun Razak – Nazir vs Najib.

29-03-2016 05:09

Pastikan isytihar aset berkesan

SETAKAT ini, hanya Ketua Menteri, Exco dan sebahagian Ahli Dewan Undangan Negeri (Adun) Pulau Pinang, dan sebahagian Exco Selangor, serta Ahli Parlimen (MP) Pandan Rafizi Ramli, merupakan ahli politik yang dengan sukarela membuat pengisytiharan asetnya dan maklumatnya dapat dilihat orang ramai di laman web kerajaan/peribadi yang berkaitan. 

Ini antara dapatan kajian oleh Shaza Onn, bertajuk Bagaimana memperbaiki Sistem Pengisytiharan Aset Malaysia bagi memerangi rasuah yang diterbitkan Institut Demokrasi dan Ekonomi (Ideas) pada 2015.

Ia dikongsi oleh Ketua Pegawai Operasi Ideas Tricia Yeoh di Forum Pengisytiharan Aset yang dianjurkan dan dipengerusikan Speaker Dewan Undangan Negeri Selangor Hannah Yeoh, di Shah Alam pada 3 Mac lalu. Ahli panel lain ialah Exco Pulau Pinang Jagdeep Singh, Pengasas C4 Cynthia Gabrel, Timbalan Pengarah Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) Abdul Samat Kasah dan saya.

Dalam pembentangan saya, dengan merujuk, antaranya, OECD (2011) Asset Declarations for Public Officials: A tool to prevent corruption, dan pengalaman Georgia yang memenangi Anugerah Perkhidmatan Awam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) bagi kategori

Mengelak dan Memerangi Rasuah dalam Perkhidmatan Awam pada 2013, saya telah mengemukakan 10 cadangan dasar bagi memperbaiki sistem pengisytiharan aset Malaysia.
10 cadangan itu ialah:

Objektif: Ia mesti bermula dengan objektif yang jelas, iaitu: meningkatkan ketelusan dan keyakinan rakyat terhadap perkhidmatan awam; membantu ketua-ketua institusi-institusi awam mengelakkan konflik peribadi di kalangan kakitangannya; dan mengawasi pemilikan aset ahli politik dan pegawai kerajaan bagi mengelakkan mereka daripada melakukan salah laku dan melindunginya daripada tuduhan palsu.

Perundangan: Hari ini, ahli politik tidak diwajibkan membuat pengisytiharan aset. Menteri dan timbalan menteri melaporkannya kepada SPRM setiap dua tahun. Bagi pegawai kerajaan, telah terdapat peraturan yang mewajibkan pengisytiharan dibuat kepada ketua-ketua jabatan. Apa yang diperlukan ialah diwujudkan undang-undang yang mewajibkan ahli politik tertentu mengisytiharkan aset dan memperkukuhkan sistem bagi perkhidmatan awam.

Badan bertanggungjawab: Perdana menteri, timbalan perdana menteri, menteri, timbalan menteri dan MP perlu mengisytiharkannya kepada Jawatankuasa Parlimen yang bebas. Menteri besar/ketua menteri, Exco dan Adun mengisytiharkannya kepada Jawatankuasa Dun yang bebas. Kakitangan kerajaan mengisytiharkannya kepada SPRM. Anggota kehakiman mengisytiharkannya kepada jawatankuasa khasnya.


Siapa mesti mengisytiharkan aset?: PM, TPM, menteri, timbalan menteri, menteri besar/ketua menteri, Exco, MP, Adun, Datuk Bandar/YDP PBT, ahli majlis PBT, anggota badan kehakiman, pendakwa raya, ketua jabatan dan pegawai-pegawai kanan kerajaan, dan pegawai-pegawai kepada menteri/timbalan menteri.   

Apakah aset perlu diisytiharkan?: Pendapatan tahunan, akaun bank, harta benda, harta benda boleh alih (kereta, barang kemas, dsb), perniagaan, kontrak, hadiah dan wang tunai.

Bagaimana pengisytiharan dibuat?: Dalam tempoh dua bulan selepas dilantik, dan pada setiap tahun.

Pengesahan: Pengisytiharan perlu disahkan oleh SPRM yang telah ditambah baik.

Hukuman: Keingkaran daripada membuat pengisytiharan mesti dihukum.

Perkongsian awam: Pengisytiharan mesti boleh diakses oleh khalayak, misalnya, melalui laman web.

Penilaian sistem: Sistem yang digunakan perlu dinilai dari semasa ke semasa bagi memastikan keberkesanannya.

Menurut OECD, hanya masa yang akan menentukan sejauh mana pengisytiharan aset dapat mengurangkan rasuah dan meningkatkan keyakinan terhadap perkhidmatan awam.

Tetapi, ia telah menjadi standard dunia, termasuk dengan gesaan PBB, sejak 2003, untuk negara-negara anggotanya melaksanakannya.

Bagi kita, dengan pelbagai isu dan skandal rasuah mutakhir ini, kita mesti memperbaiki dan menjadikannya benar-benar berkesan.

Facebook

Buku

On Lead

Lain-Lain

Sign in